Yeniden Merhaba ve Yine Teneke Kutu

Yayının başlığından da anlaşılacağı gibi, uzun süredir olmayışımdan mütevellit tekrar merhaba herkeslere :)

En son 6 mayısta yazmışım, bu benim ameliyatımdan 6 gün önceki tarih, bu tarihten sonra 12 mayısta ciddi bir bypass operasyonu geçirdim ve hayata tekrar merhaba dedim. Aslında ameliyata girip çıkana kadar geçireceğim operasyonu basit, 2 hafta içinde toparlanırım tüm hayatıma kaldığım yerden başlarım gibi sanıyordum ama hiçte öyle olmadı. Zaten sadece 1 hafta hastanede yattım, sonrasında ancak 2 ayda günlük aktivitelerimi yapar hale geldim. Gerçi, sorarsanız ki herşey yolunda mı diye? Hayır. Ameliyatın bıraktığı izler var; mesela ses telim felç olmuş, bundan sebep sürekli astımlı gibi öksürmekteyim, vs.vs.

Ama yine de herşey için Rabbim'e şükürler olsun, beterin beteri var.

Şimdi bu konuya bu başlığa bu resimler ne alaka derseniz; merhaba dediğim bu yayında en azından bir projem olsun istedim, ve ben teneke kutu yenilemeye bayılıyorum malum :) yine elimde ameliyattan önce yaptığım bir kutu vardı fotoğraflarını ancak düzenleyebildim. Bu sefer aşamalarını uzun uzun anlatmak istemiyorum, kutular hep teneke aşamalar hep aynı çünkü. Ama bir enayilik etmişim, aşamalardan birinde kutunun kapağını nasıl deforme ettiysem şimdi kapatamıyorum :) şimdilik bu haliyle saklıyorum ama önümüzdeki günlerde kapağın çevresine kendir ipi sarıp duvara pano niyetine asabilirim ;) 

Bundan sonra daha sık görüşeceğiz inşallah, sevgiler.. 

Gül Desenli Kahvaltı Takımı

Elime aldığımda "bunu da dönüştürmeliyim" dediğim bir kavanoz oldu Sütaş'ın 200 ml'lik yoğurt kavanozu. Öyle ki, hatta yemeyecek olmama rağmen o minnak, şirin kavanozdan bulduğumda 1 tane daha aldım :)

Alttaki tuzluklar mı? Onlarda boya artınca tabakta kalmasın çöpe atmayayım diye evi talan edip bulduğum kayınvalidemin evlenirken "al belki lazım olur" dediği tuzluklar :)

Dönüşüm yapmak istemiştim istemesine ama aklımda her hangi bir proje yoktu, yeni başladığım için elimdeki malzemelere göre bir aranjman yapacaktım ve öyle de oldu ama ben sonuçtan inanılmaz memnun kaldım :)

Üstelik sadece ben de değil, kim gördüyse çok beğendi e tabi bu da beni ayrıca mutlu etti :)

Bu fotoğraftanda anlaşılacağı gibi, önce kavanozu yaptım bitirdim. Tuzluklar önce başka bir şey olsun dedim ama sonradan bunu takıma dönüştürmeyi, belki kahvaltı sofrasında tuzluk-şekerlik olarak kullanırız diye düşündüm.

Yapımına gelince; bu iş (kavanozun silikon kapağıı hariç) tamamen cam boyama işi. Her bir parçayı 2 kat  kırık beyaz enamel cam boya ile boyadım, tuzluklar 1 kat daha fazla olabilir ;) O "tekfen" yazısını kapatmak kolay olmadı.. Daha sonra beğendiğim bir peçeteyi beğendiğim kısımlarını elle kopararak kavanozun kulplarına denk gelmeyecek şekilde yapıştırdım, tabiki bunun için peçete dekupaj tutkalı kullanıyoruz.. Bu arada ben yapıştırırken öyle deli gibi özenmedim, aman dümdüz olsun diye uğraşmadım, "üst kısımları düzgün olsun, alt kısımları hafif kırışık olsa daha hoş bile olur" diye düşünüp hafif kırışık kalmalarına izin verdim. Peçeteleri kuruması için 1 gün beklerseniz daha iyi oluyor, bu süre içinde sakın ellemeyin..

Dekupaj bitince kapağıyla biraz uğraştım, önce akrilik boya demedim. Olmadı.. Kabuk gibi sıyrıldı, daha sonra pıtpıt süngerle cam boyasıyla boyamayı denedim, ve oldu :) üstüne aynı peçetenin başka bir desenini yapıştırdım aynı tekniklerle. Kavanozun kenarına da kendir ipi sardım, minicik bir de fiyonk ekledim aynı ipten. Bu arada bu ipi yapıştırmak için yine dekupaj tutkalı kullanıyorum, özel bir tutkal almadım. Kapak boş kalınca kapağın kenarına da ipten 3 kat sardım ve kavanozu bitirdim.

 Tuzlukları da gördüğünüz gibi aynı desenler, aynı peçete, aynı ip, aynı teknik... Tekrar anlatmıyorum :)

Ben bu haliyle bu takıma bayıldım, kahvaltı sofrasına çok yakışacak şirin mi şirin, cici mi cici bir takım oldu :)

Beyaz kendinden desenli porselen bir kahvaltı takımıyla hayal ettimde, sade bir sofrada çok cici bir detay..

Siz de beğendiyseniz lütfen yorum yapmayı ve +1'lemeyi unutmayın :) 

Bu sayede daha çok motive oluyor daha hevesleniyorum.

Sevgiler...

Ahşap Boyarız da Cam Boyamaz Mıyız??

Boyarız boyarız. Hepsini yaparız evelallah.. Bu vazoya da ilk gözağrım dediğim ahşap boyama tepsimi yaparken başladım. Bundaki teknikler tepsideki kadar zor ve meşakkatli değil.

Hemen anlatayım. Şekil 1A'da görüldüğü üzre vazonun bitmiş hali var elimde sadece ama zaten ham hali malumunuz olduğu gibi dümdüz bu çiçeksepeti'nin klasik vazolarından yani öyle fotoğrafa falanda pek ihtiyacı yoktu kendisinin. 

Ne yaptık derseniz? 2 kat enamel boya ile boyadım önce pıtpıt saplı süngerle, içindeki morluğa gelince ahşap tepsinin zemini mordu hatırlarsanız, ordan arta kalan boyayı dedim şöyle üstten bir renk versin diye sonuna kadar değil ama üstten bakınca görünecek kadar boyadım sonra üstüne enamel boya ile 2 kat yaptım.

Neyse, boya kuruduktan sonra ilk peçete dekupaj denememi yaptım. İtiraf ediyorum bu iş resim transferinden daha zor!! Ay o ne öyle ya, orasından tutuyorsun yırtılıyor burasından tutuyorsun kırışıyor.. Her neysee.. acemilik bu ya, ben okuduklarımla bu işe koyulduğumdan yanlış aklımda kalmış olacakki, dekupajı yaptıktan hemen sonra kurumasını beklemden 1 kat daha tutkal geçtim peçetenin üstünden. İşlem yanlış ama bir zarar oldu mu diye sorarsanız, olmadı. Belki şanstan zarar gelmedi bilemiyorum, o yüzden siz doğrusunu yapın ve peçete kuruyunca üstüne tekrar tutkal sürün!

Üstteki fotoğrafta da vazonun arkası, yani silindir bir vazonun sağı-solu, önü-arkası var mıdır bilmem ama bence arkası işte. Aynı tekniği burada da uyguladım, aynı peçetenin farklı desenlerini aldım farklılık olsun diye. Kuruduktan sonra şöyle bir baktım ki, pek boş geldi vazo gözüme. Önce şeffaf çatlatma denedim, tarifini veremiycem çünkü ben denedim ve beceremedim, çatlamadı vazo, olurda bir başka objede tutarsa o zaman paylaşırım. E çatlatma tutmayınca kenarlarına parmak yaldızla parmacıklarımla vur-kaç yaparak çerçeve yaptım. Son olarakta vazonun alt ve üst sınırına kesitğim şerit dantelleri peçete dekupaj tutkalı ile yapıştırdım. Onun da üstünden parmak yaldızla geçtim pıtpıt.. Üstüne de yarı-mat vernik.. Oldu da bitti.

İçime sindi mi? Eh işte..

Tepsimi sahibesine bugün teslim ettim ama vazoyu evde kendime saklayacağım, sevdiğim birine hediye edecek kadar mutlu etmedi çünkü beni.. Ama olsun ben yaptım neticede, konsolumun üstünde her daim yeri var :)

Yorum bırakmayı unutmayın lütfen :) 

Sevgiler..